Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αυξηθεί ο αριθμός των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία. Οι παθολογίες της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων καταλαμβάνουν την «τιμητική» τρίτη θέση μετά τις ασθένειες του κυκλοφορικού και του αναπνευστικού συστήματος.
Ο πόνος και η δυσκαμψία στις αρθρώσεις όχι μόνο επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής, αλλά συχνά οδηγούν σε σοβαρές συνέπειες - παραμόρφωση και αναπηρία. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ασθενείς συχνά δεν έχουν ιδέα τι είναι η αρθρίτιδα και η αρθροπάθεια. Εξάλλου, είναι πολύ πιο σημαντικό για αυτούς να ξέρουν πώς να απαλλαγούν από την ασθένεια.
Διάφορα συμπτώματα
Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να διακριθεί από την αρθρίτιδα με βάση τα συμπτώματα που υπάρχουν, καθώς αυτές οι ασθένειες εκδηλώνονται με διαφορετικούς τρόπους. Η αρθρίτιδα είναι μια ομάδα φλεγμονωδών βλαβών της άρθρωσης στην οποία εμπλέκονται όλα τα αρθρικά στοιχεία στην παθολογική διαδικασία - κάψουλα, αρθρικός υμένας, χόνδρινος ιστός.
Χαρακτηριστικά σημεία αρθρίτιδας οποιασδήποτε αιτιολογίας είναι τα ακόλουθα:
- ερυθρότητα, οίδημα και έντονος πόνος όταν αγγίζεται.
- ο πόνος δεν υποχωρεί με την ανάπαυση.
- το σύνδρομο πόνου είναι παλλόμενο, πονεμένο ή οξύ χαρακτήρα.
- η άρθρωση αισθάνεται ζεστή.
- Δυσκαμψία το πρωί που υποχωρεί μετά από μισή έως μία ώρα.
- Συμπτώματα γενικής δηλητηρίασης – πυρετός, κακουχία, αδυναμία, εφίδρωση κ.λπ.
Με την οστεοαρθρίτιδα, επηρεάζεται μόνο ο ιστός του χόνδρου: η απώλεια υγρού τον κάνει να χαλαρώνει και να λεπταίνει. Ως αποτέλεσμα, τα αρθρικά οστά τρίβονται μεταξύ τους, γεγονός που επιδεινώνει την παθολογική διαδικασία. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ο ιστός του χόνδρου σχίζεται και τα μεμονωμένα θραύσματά του, τα υπολείμματα, εγκαθίστανται στις επιφύσεις των οστών.
Σε αντίθεση με την αρθρίτιδα, η οστεοαρθρίτιδα δεν οδηγεί σε φλεγμονώδη αντίδραση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Πρήξιμο και ερυθρότητα μπορεί να εμφανιστούν μόνο στα τελικά στάδια όταν οι εκβολές των οστών ή μια κοιλότητα άρθρωσης γεμάτη με υγρό ασκούν πίεση στις γύρω δομές.
Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της οστεοαρθρίτιδας είναι η εμφάνιση πόνου που εμφανίζεται το πρωί ή μετά από μεγάλη περίοδο ανάπαυσης. Η ημερήσια σωματική δραστηριότητα, ιδιαίτερα η έντονη σωματική δραστηριότητα, συνοδεύεται πάντα από πόνο που υποχωρεί με την ανάπαυση. Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος γίνεται αισθητή, για παράδειγμα, όταν περπατάτε, τρέχετε ή κάνετε οκλαδόν. Ωστόσο, το πρωί, αυτές οι κινήσεις θα βοηθήσουν στην ανακούφιση της ακαμψίας.
Η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας έγκειται επίσης στη διάρκεια της πρωινής δυσκαμψίας - με την καταστροφή του χόνδρου και του οστικού ιστού, εξαφανίζεται μέσα σε λίγα λεπτά. Στην αρθρίτιδα, η ακαμψία μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από μία ώρα, επειδή μια μεγάλη ποσότητα υγρού (εξίδρωμα) συσσωρεύεται στην κοιλότητα της άρθρωσης κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ωστόσο, αυτή η διαφορά μπορεί να θεωρηθεί υπό όρους, καθώς οι προχωρημένες μορφές οστεοαρθρίτιδας χαρακτηρίζονται επίσης από μακροχρόνια ακαμψία.
Με την οστεοαρθρίτιδα του ποδιού ή των δακτύλων, το άτομο δυσκολεύεται να κάνει τα πρώτα βήματα όταν σηκώνεται το πρωί. Μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους στη φτέρνα ή το δάχτυλο του ποδιού, το βάδισμα αλλάζει σταδιακά και εμφανίζεται χωλότητα.
Η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και οστεοαρθρίτιδας δεν έγκειται μόνο στα συμπτώματα, αλλά και στα αίτια. Επιπλέον, κάθε μία από αυτές τις ασθένειες έχει τα δικά της χαρακτηριστικά θεραπείας.
Διάφοροι λόγοι
Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, η οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται μετά από έναν όχι απαραίτητα σοβαρό τραυματισμό. Τα συνεχή μικροτραύματα που συνοδεύουν τις επαγγελματικές δραστηριότητες αθλητών, οικοδομών και άλλων εκπροσώπων της σωματικής εργασίας έχουν πολύ χειρότερη επίδραση στην άρθρωση.
Οι χρόνιοι τραυματισμοί που συμβαίνουν τακτικά συνήθως περνούν απαρατήρητοι και εμφανίζεται μια «συσσώρευση» διαφόρων βλαβών στην άρθρωση. Ο χόνδρος σταδιακά γίνεται πιο λεπτός και σχίζεται, η αρθρική κάψουλα ρήγνυται και συμβαίνουν μικροκατάγματα του οστικού ιστού. Αυτό προκαλεί την παραμόρφωση των οστών και δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τα τροχαία δυστυχήματα γίνονται ολοένα και πιο συχνά, με αποτέλεσμα να τραυματίζονται άτομα κάθε ηλικίας. Τα πολλαπλά σοβαρά κατάγματα με κατακερματισμό των οστών συχνά επιπλέκονται από οστεοαρθρίτιδα και μερικές φορές από πλήρη ακινησία των αρθρώσεων.
Μια άλλη αιτία οστεοαρθρίτιδας είναι η γενετική προδιάθεση - κληρονομικά χαρακτηριστικά του μεταβολισμού και η σκελετική δομή. Αλλά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι η οστεοαρθρίτιδα θα μεταδοθεί από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, ο κίνδυνος να αρρωστήσετε εξακολουθεί να αυξάνεται.
Δεδομένου ότι το υπερβολικό σωματικό βάρος οδηγεί σε υπερφόρτωση ολόκληρου του μυοσκελετικού συστήματος, όλα τα στοιχεία της άρθρωσης υποφέρουν. Σε ένα νεαρό άτομο, ο ιστός του χόνδρου μπορεί να αντέξει την πίεση. Και καθώς γερνάμε, όταν η ελαστικότητα του χόνδρου μειώνεται, το υπερβολικό βάρος μπορεί να επιταχύνει τη φθορά του χόνδρου.
Η αρθρίτιδα μπορεί επίσης να οδηγήσει σε εκφυλισμό των δομών του χόνδρου επειδή η φλεγμονή των αρθρώσεων αλλάζει τη σύνθεση του αρθρικού υγρού και του χόνδρινου ιστού. Και δεδομένου ότι η αρθρίτιδα σχεδόν πάντα διαταράσσει την τοπική κυκλοφορία του αίματος, η ανάπτυξη δευτερογενούς οστεοαρθρίτιδας είναι δυνατή. Δεν έχει σημασία αν η αρθρίτιδα θεραπεύεται ή όχι.
Παραδόξως, το παρατεταμένο ψυχοσυναισθηματικό στρες δεν έχει την καλύτερη επίδραση στην υγεία των αρθρώσεων. Λόγω της ισχυρής απελευθέρωσης των ορμονών του στρες (στεροειδή), η διαπερατότητα των αιμοφόρων αγγείων μειώνεται και η παροχή αίματος στις αρθρώσεις επιδεινώνεται. Αυτό οδηγεί σε μειωμένη σύνθεση του υαλουρονικού οξέος, το οποίο είναι μέρος του αρθρικού υγρού και είναι υπεύθυνο για το ιξώδες του. Χάρη στο υαλουρονικό οξύ, τα οστά γλιστράουν ακόμα και όταν υπάρχει σημαντική βλάβη στη δομή της άρθρωσης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αρκεί ένας μόνο λόγος για την εμφάνιση της αρθρώσεως. Τυπικά, ο μηχανισμός της εκφύλισης του χόνδρου ενεργοποιείται από έναν συνδυασμό πολλών παραγόντων.
Η αρθρίτιδα και η αρθρίτιδα έχουν θεμελιωδώς διαφορετικές αιτίες. Η αρθρίτιδα μπορεί να προκληθεί από:
- μόλυνση?
- μια δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος όταν τα λευκοκύτταρα αρχίζουν να επιτίθενται στα κύτταρα του ίδιου του σώματος.
- Τραυματισμοί και υπερβολική πίεση στις αρθρώσεις - για παράδειγμα, οι μασέρ συχνά αναπτύσσουν αρθρίτιδα στα χέρια τους, το αδύναμο σημείο των αρσιβαρών είναι τα γόνατά τους, οι πυγμάχοι και οι τενίστες υποφέρουν από βλάβη στην άρθρωση του ώμου.
- συγγενείς σκελετικές ανωμαλίες.
- Παθολογίες του νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος και ορμονικές ανισορροπίες κατά την εμμηνόπαυση.
- αλλεργικές αντιδράσεις?
- κληρονομικότητα;
- μεταβολικές διαταραχές?
- Δηλητηρίαση με τοξικές ουσίες, τσιμπήματα δηλητηριωδών εντόμων.
- σοβαρή ή παρατεταμένη υποθερμία του σώματος.
- κατάχρηση αλκοόλ?
- μη ισορροπημένη διατροφή, έλλειψη βιταμινών και μετάλλων.
Ανεξάρτητα από το τι προκάλεσε τη βλάβη της άρθρωσης, η ισορροπία μεταξύ καταστροφικών και επανορθωτικών διεργασιών διαταράσσεται. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργείται ένας υπερβολικός αριθμός κατεστραμμένων, νεκρών κυττάρων που δεν έχουν χρόνο να αξιοποιηθούν. Και τα νέα λειτουργικά κύτταρα δεν αρκούν για να αντικαταστήσουν τα νεκρά κύτταρα. Το αποτέλεσμα είναι δυσλειτουργία της άρθρωσης.
Εάν και οι δύο ασθένειες επηρεάζουν το ίδιο στοιχείο - την άρθρωση - τότε ποια είναι η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας; Και γιατί τα συμπτώματα είναι τόσο διαφορετικά; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα βρίσκεται στο ποιες δομές επηρεάζονται από την παθολογική διαδικασία.
Στην αρθρίτιδα, ο αρθρικός υμένας φλεγμονώνεται και η ποιότητα του αρθρικού υγρού αλλάζει. Υπάρχουν επίσης κατεστραμμένα κύτταρα εκεί. Η αντίδραση στην περίσσευσή τους είναι η διόγκωση της ίδιας της κάψουλας και των γύρω ιστών.
Η διαφορά από την οστεοαρθρίτιδα είναι ότι τα κατεστραμμένα κύτταρα συγκεντρώνονται στον χόνδρο, όπου ενεργοποιείται ένας άλλος προστατευτικός μηχανισμός: τα κύτταρα που έχουν χάσει τη λειτουργικότητά τους αντικαθίστανται από συνδετικό ιστό, σχηματίζοντας ουλές. Επιπλέον, ο νέος ουλώδης ιστός δεν είναι σε θέση να εκτελέσει μια λειτουργία απορρόφησης κραδασμών και δεν έχει ελαστικότητα.
Δεδομένου ότι η δυσλειτουργία των αρθρώσεων έχει διάφορες αιτίες και μπορεί να συσχετιστεί με ορμονικούς, μεταβολικούς και μηχανικούς παράγοντες, η κατανόηση αυτών των αιτιών είναι μια σημαντική πτυχή. Από αυτούς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό τη θεραπεία που απαιτεί η αρθρίτιδα ή η αρθρίτιδα.
Διαφορές στη θεραπεία
Υπάρχει ένα συγκεκριμένο θεραπευτικό σχήμα για την αρθρίτιδα και την αρθρίτιδα. Ο στόχος της θεραπείας της αρθρίτιδας είναι να σταματήσει η φλεγμονώδης διαδικασία. Ο στόχος της θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας είναι η αποκατάσταση του χόνδρινου ιστού. Αυτή είναι μια άλλη διαφορά μεταξύ αυτών των δύο ασθενειών. Η μόνη ομοιότητα είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούνται παυσίπονα.
Σε αυτή την περίπτωση, η αυτοθεραπεία δεν θα είναι επιτυχής και μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση. Ακόμη και ένας έμπειρος ειδικός δεν μπορεί πάντα να προσδιορίσει πώς η αρθρίτιδα διαφέρει από την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος με βάση τα εξωτερικά σημάδια. Μόνο μετά τη λήψη των αποτελεσμάτων της έρευνας γίνεται ακριβής διάγνωση.
Για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας στην οξεία φάση, χρησιμοποιούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εάν ο πόνος είναι έντονος, γίνονται ενδοαρθρικοί αποκλεισμοί με αναισθητικά και γλυκοκορτικοστεροειδή. Η θεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με τοπικά ενεργά συστατικά – αλοιφές και τζελ.
Η κύρια μέθοδος θεραπείας της αρθροπάθειας είναι η λήψη χονδροπροστατευτών - φαρμάκων που βασίζονται σε ουσίες που προάγουν την αναγέννηση του ιστού του χόνδρου και αναστέλλουν την ανάπτυξη της εκφυλιστικής διαδικασίας. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι η εισαγωγή υαλουρονικού οξέος στην κοιλότητα της άρθρωσης - με τη βοήθεια πολλών ενέσεων είναι δυνατό να αποκατασταθεί η κινητικότητα στην άρθρωση και να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο.
Εάν είναι απαραίτητο, μπορούν να συνταγογραφηθούν αγγειοδιασταλτικά για τη βελτίωση της ροής του αίματος και μυοχαλαρωτικά για την ανακούφιση των μυϊκών σπασμών.
Η φυσικοθεραπεία έχει μεγάλη σημασία για την οστεοαρθρίτιδα. Με τη βοήθεια ασκήσεων μπορείτε να επιτύχετε καλά αποτελέσματα, και συγκεκριμένα:
- ανακουφίστε την ένταση και αυξήστε τον τόνο των εξασθενημένων μυών.
- μείωση της έντασης του πόνου?
- αύξηση του χώρου της άρθρωσης και βελτίωση της κινητικότητας στην άρθρωση.
- βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και των μεταβολικών διεργασιών στους προσβεβλημένους ιστούς.
Οι θεραπευτικές τακτικές για την αρθρίτιδα εξαρτώνται από την αιτία. Για αλλεργικές, μολυσματικές και ουρικές μορφές, συνταγογραφούνται αντιισταμινικά, αντιβακτηριακά φάρμακα και μέσα για την εξάλειψη της περίσσειας ουρικού οξέος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συμπτωματική θεραπεία γίνεται με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ορμόνες.
Η θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα περιλαμβάνει βασικά φάρμακα και βιολογικά φάρμακα που περιέχουν βακτηριοφάγους.
Για αρθρίτιδα κάθε είδους, συνταγογραφούνται σύμπλοκα βιταμινών με βιταμίνες Β.
Σε σοβαρές περιπτώσεις, πραγματοποιείται χειρουργική επέμβαση, η οποία μπορεί να είναι διαφόρων τύπων:
- αρθροεκτομή;
- αρθροτομή;
- αρθρική εκτομή?
- Χειλεκτομή;
- αρθρόδεση;
- Αρθροσκόπηση.
Η παρουσία καταστροφικών αλλαγών στην άρθρωση μπορεί να απαιτεί αρθροπλαστική ή επανορθωτική αρθροπλαστική. Η ένδειξη για αυτό το είδος επέμβασης είναι κακή πρόγνωση λόγω της πλήρους καταστροφής του χόνδρινου ιστού.
συμπεράσματα
Έτσι, η αρθρίτιδα μπορεί να διακριθεί από την οστεοαρθρίτιδα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα που συνοδεύουν αυτές τις παθήσεις. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η οστεοαρθρίτιδα επηρεάζει συχνότερα το ισχίο και το γόνατο, αλλά πιο σπάνια τις αρθρώσεις του αστραγάλου και των μεσοδακτύλων.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αρθρίτιδα μπορεί να αναγνωριστεί από τη συμμετρική βλάβη στις αρθρώσεις: Εάν η άρθρωση στον δεξιό καρπό φλεγμονή, η αντίστοιχη άρθρωση στο αριστερό χέρι αρχίζει να δυσλειτουργεί σχεδόν αμέσως.
Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι είναι αδύνατο να κάνετε μια διάγνωση μόνοι σας, καθώς παρόμοια συμπτώματα μπορούν να παρατηρηθούν σε άλλες παθολογίες - τενοντίτιδα, αρθρίτιδα, θυλακίτιδα και μια σειρά άλλων. Επομένως, εάν έχετε ενόχληση και πόνο στις αρθρώσεις, είναι απαραίτητο να κάνετε διαγνωστικά για να μάθετε την αιτία.
Τα πρώιμα στάδια της οστεοαρθρίτιδας είναι εύκολα αντιμετωπίσιμα. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, η αποκατάσταση της λειτουργίας της άρθρωσης είναι δυνατή μόνο μέσω χειρουργικής επέμβασης. Με την αρθρίτιδα, η πρόγνωση εξαρτάται όχι μόνο από τον τύπο της νόσου, αλλά και από την ποιότητα της θεραπείας. Η έγκαιρη θεραπεία της μετατραυματικής αρθρίτιδας οδηγεί σε πλήρη ανάρρωση στους περισσότερους ασθενείς. Ακόμη και με την αλλεργική μορφή της νόσου, η εξάλειψη του αλλεργιογόνου αποτελεί εγγύηση για την ανάκαμψη.
Ο κύριος παράγοντας ευνοϊκής πρόγνωσης είναι η έγκαιρη ανίχνευση και η έγκαιρη αντιμετώπιση της νόσου. Να είστε υγιείς!